لب‌خوانی باران سراج

نوشته شده توسط: علی سلیمانی در ۲۴ آبان ۱۳۹۴ ساعت ۲۱:۴۹
 

http://www.uplooder.net/img/image/61/b74a26f1074af4f7dfa4b4c7a3acf988/560864_781.jpg

در نمایشگاه مطبوعات به همراه یک کتاب در گوشه‌ای کز کرده بودم و به صدای سه‌تار استاد فقید احمد عبادی گوش می‌دادم. ناگهان خواننده
۵۷ ساله اصفهانی را که سال‌ها با صدایش زندگی می‌کردم، دیدم. رفتم نزدیک سراج و او را به «فرهیختگان» دعوت کردم. حسام‌الدین سراج، نوازنده قهار سه‌تار و سرپرست گروه موسیقی سنتی ایرانی «بیدل» است. خالق آلبوم «وصل مستان» دارای مدرک فوق لیسانس معماری از دانشگاه شهید بهشتی است و توانسته جوانان بسیار زیادی را به موسیقی اصیل ایرانی علاقه‌مند کند.

از آلبوم جدید چه خبر؟
لب خوانی باران در راه است و تا چند ماه دیگر در اختیار علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت.



در چه دستگاه‌هایی است؟
در دستگاه‌های مختلف کار شده است. اما بیشتر در بیات اصفهان و دشتی است.

صدای شما به همراه ساز تنبور تشخص خاصی دارد و بسیار برای یک شنونده و علاقه‌مند به موسیقی سنتی «متمایز» و «دلنشین» است. آلبوم جدیدی با ساز تنبور نخواهید داشت؟
من آلبوم‌های «رویای وصل» (1378)، «بوی بهشت» (1374) و «عشق و مستی» (1383) را با ساز تنبور کار کرده‌ام و دیگر باید تنوع در کار داشته باشیم. زیرا موسیقی سنتی سازها و گستردگی فراوانی دارد و سعی می‌کنم در هر آلبوم گوشه متفاوتی از آن را اجرا کنم.

وقتی صدای شما به گوش می‌رسد گویی یک «تراش» و «ریزه‌کاری» خاصی دارد. در کنار صدای مخصوص شما، شعر و ملودی کارتان نیز بسیار «خاص» و «متفاوت» است. هر مخاطب غیر‌حرفه‌ای هم می‌تواند این امر را به راحتی تشخیص بدهد. می‌توانید در مورد سبک و سیاق خود توضیح بدهید؟
بایدبه شما بگویم این شاید سبک و شیوه نباشد. خیلی از دوستان چنین عنوان می‌کنند. ولی نکات اساسی کار ما انتخاب «شعر» خوب، انتخاب «ملودی» درست و تدوین حساب شده و زیبای این‌ها است که مجموعه‌ای را درست می‌کند که مورد توجه مخاطبان قرار می‌گیرد. برای من در ابتدای امر انتخاب شعر خوب مهم است. اگر شعر درست باشد  تاثیر خوبی بر مخاطب می‌گذارد. اگر اقبالی نسبت به کارهای من بوده به علت همین انتخاب‌ها است. من در قبال انتخاب شعر و ملودی وسواس دارم و وقت زیادی را برای این قسمت می‌گذارم. تعداد غزل‌هایی که سروده شده، فراوان است ولی آن غزلی که قرار است روی آن ملودی بیاید و در تیراژ صدها هزار نسخه انتشار پیدا کند باید بسیار خاص و تاثیر‌گذار باشد. غزلی که یک آهنگساز یا یک خواننده انتخاب می‌کند باید ویژه باشد و هنرمند در قبال آن مسئولیت دارد. متاسفانه در موسیقی پاپ می‌بینیم، بعضی حرف‌ها و واژه‌ها که مردم در حالت عادی خجالت می‌کشند به یکدیگر بگویند در شعرهای آنها به کار رفته است.

باید گفت اقبال در مورد چنین شعرهایی بین نوجوانان و طرفداران موسیقی پاپ به شکل وافری افزایش یافته است. می‌توان گفت مشکل از تغییرات فرهنگ معاصر ماست یا امر زیباشناسی دچار خدشه شده است؟
این امر بیشتر به آشنایی‌زدایی بر می‌گردد. یک نوع تنوع یا فضای جدیدی شده است. اگر همین الان شما به شخصی میکروفن بدهید و او فحش و کلمات زشت را بیان کند مردم جمع می‌شوند تا ببینند چه می‌گوید؛ زیرا از فضای ادبی و کلام عادی روزانه فاصله گرفته و از حالت طبیعی بیرون آمده است. این پدیده مانند داستان حاتم طایی و
برادرش است.

تعدادی از کنسرت‌های موسیقی سنتی نتوانسته‌اند برای اجرای عموم مجوز بگیرند یا اگر گرفته‌اند دستگاه‌های دیگر موانعی را در برابر این کنش‌های فرهنگی ایجاد کرده‌اند؛ شما پیشنهاد یا نقدی به این ماجرا دارید؟
متاسفانه تعادل و نظمی در توزیع انواع موسیقی وجود ندارد. این عدم تعادل ذره ذره به سطح جامعه تسری پیدا کرده و دیگر فعالیت‌های فرهنگی ما را در لوای خودش قرار داده است. زمانه چنان شده است که انگار ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا جلوی موسیقی ایرانی گرفته شود. امیدوارم این وضعیت بهبود پیدا کند و مشکلات موسیقی رفع شود.

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...

نوشتن دیدگاه