هنگام نزاع؛دعوایی منصفانه داشته باشید!

هنگام نزاع؛دعوایی منصفانه داشته باشید!

 

 

شما، کنکوری­ های سال94، یک ماه دیگر  دانشجو خواهید شد و تعداد قابل توجهی از شما عزیزان برای ثبت نام به دانشگاه شهری دیگر خواهید رفت. بسیاری از شما در طی هفته یا حتی در طی یک ماه،  امکان رفت و آمد به خانه تان را ندارید و باید در خوابگاه اقامت کنید. در اتاقی چهار، شش یا هشت نفره که در آن با دانشجویانی از شهرهایی دیگر، که گاه رشته ای متفاوت با شما را  می­خوانند و به احتمال قوی فرهنگ و هنجار متفاوتی نیز دارند، هم اتاق می شوید.  
این امر، در عین اینکه می­تواند نکات مثبتی داشته باشد و شما را برای حضور در جامعه و پذیرش آرا و رفتارهای متفاوت آماده سازد و تجربه­ای مفید برای مسؤولیت پذیری از سوی یک جوان 18 یا 19 ساله باشد، دشواری­های خاص خود را نیز دارد.
در خوابگاه، شما با جوانان هم سن خود هم اتاق هستید و زندگی می­ کنید. آنها والدینتان نیستند که به خاطر عشق فراوانی که به شما دارند و تجربه بیشترشان، براحتی از تقصیرات تان چشم پوشی کنند و در هر شرایطی روی خوشی به شما نشان دهند.
در این مواقع چه باید کرد؟ چگونه می­توان در دعواهایی که گاه خود عامل آن هستیم و گاه طرف مقابلمان مقصر است، کمترین آسیب را ببینیم یا به دیگری آسیب کمتری وارد سازیم.
اینکه بگوییم دعوا نخواهیم کرد، امکان پذیر نیست؛ زیرا در اکثر ارتباطات انسانی، دعوا به طور اجتناب­ ناپذیری رخ می­دهد و برای بسیاری از ما ناراحتی­ های جدی ایجاد می­کند؛ ولی اگر با دعوا به شکل مناسبی برخورد کنیم، نه تنها با مشکلی روبرو نخواهیم شد، بلکه روابط ما مستحکم می­ شود و درکمان از یکدیگر بهبود می­ یابد.
چه عواملی باعث دعوا می­ شود؟
زمانی دعوا اتفاق می­ افتد که افراد، اعم از دوستان، آشنایان، اعضای خانواده و...، درباره تصورات، تمایلات و افکار یا ارزش­هایشان با یکدیگر اختلاف نظر داشته ­باشند. این اختلافات می­ تواند شامل موارد پیش پا افتاده (مانند اینکه چه کسی اتاق را باید تمیز کند یا چرا نیمه­های شب سر و صداست) یا اختلافات مهمی باشد که به قلب باورها و علایق ما ضربه وارد می­ کند.
در کل، هر اختلافی می­ تواند در انسان به احساس خشم بینجامد. عده­ای از افراد در چنین هنگامی، به سادگی عصبانی می­ شوند و آن را ابراز می­کنند. به چنین افرادی اصطلاحاً "جوشی" می­ گویند. در انتهای دیگر این طیف، افراد "خودخور" قرار دارند که ناراحتی­ ها را در خود انبار می­ کنند و آنها را مستقیم ابراز نمی­دارند. افراد خودخور از لحاظ روحی در تب و تاب می­ سوزند و خشم خود را به روش­ های منفی نشان می­ دهند.
هر دوی این روش­ ها نادرست است و راه به جایی نخواهد برد؛ در حالی که اگر ما در هنگام بروز اختلاف، نزاعی منصفانه داشته­ باشیم، به سوی دوستی­ها و همفکری های بیشتری قدم برخواهیم داشت.
راه­ کارهایی برای یک نزاع منصفانه
آرامش خود را حفظ کنید؛ در اختلافات از جبههگیری و حالت­های مخرّب بپرهیزید. ممکن است وقتی احساس می­کنید که دیدگاه طرف مقابل، احمقانه، نامعقول و به شکل واضحی غیرعادلانه است، حفظ آرامش برای شما دشوار باشد؛ ولی به یاد بسپارید که او هم چه بسا همین عقیده را درباره شما داشته باشد! در ضمن با حفظ آرامش، احتمال بیشتری وجود دارد که طرف مقابل، دیدگاه شما را نیز در نظر بگیرد.
احساسات خود را در قالب کلمات و نه عمل، بیان کنید؛ بیان صریح و صادقانۀ آن چه احساس می کنید، حاکی از نیرومندی مهارت های ارتباطی شماست. اگر احساس می­کنید آن قدر خشمگین یا آزرده هستید که ممکن است کنترل خود را از دست بدهید، بگذارید زمان سپری شود و کاری انجام دهید تا احساستان حالت ثابت­تری بگیرد؛ مثلاً می­توانید قدم بزنید، چند نفس عمیق بکشید، یک لیوان آب بنوشید و بالاخره هر کاری که می­توانید، انجام دهید.
هر بار فقط به حل و فصل یک موضوع بپردازید؛ تعیین کنید که چه چیز باعث آزار شما شده است و فقط به بررسی یک موضوع بپردازید و موضوع های دیگر را تا زمانی که هر یک از آنها کاملاً مورد بحث و بررسی قرار نگرفته­­اند، مطرح نکنید. انجام این کار باعث می­شود که مسایل، حل بشوند.
غیرعادلانه ضربه نزنید؛حمله به حوزه­های حساسیت فردی، باعث بدگمانی، خشم و آسیب پذیری می­شود. از تهمت زدن بپرهیزید؛ چون اتهامات باعث می­شوند که دیگران از خود دفاع کنند. به جای آن درباره تاثیر رفتار اشخاص روی احساستان صحبت کنید.
تعمیم ندهید؛از به کار بردن کلماتی مانند: "هرگز"  یا "همیشه" خودداری کنید . این چنین تعمیم­هایی معمولاً نادرست هستند و باعث افزایش تنش می­شوند.
ناراحتی­ها را در خود جمع نکنید؛انبار کردن گله­های زیاد و صدمه­زدن به احساسات خود در طی زمان، آثار زیان باری برفرد برجای خواهد گذاشت. اغلب اوقات غیرممکن است که مشکلات پیشین را حل و فصل کنیم؛ چون تفسیرهای ما ممکن است با گذشت زمان فرق کند. بکوشید مشکلات را همان زمانی که پیش می­آیند حل و فصل کنید. از سکوت بپرهیزید؛ زیرا وقتی کسی ساکت می­شود و از جواب دادن بازمی­ایستد، باعث عصبانیت و خشم بیشتر طرف مقابل می­شود. نتایج مثبت، زمانی حاصل می­شوند که گفت و گوی دوجانبه وجود داشته باشد.  
برای یک نزاع عادلانه گام به گام مراحل زیر را جلو بروید:
گام اول:قبل از شروع به دعوا از خودتان بپرسید: چه چیزی مراآزار می دهد؟ می خواهم طرف مقابل چه کاری را انجام دهد یا ندهد؟ آیا احساسات من با موضوع تناسبی دارد؟
گام دوم:فقط به پیروزی نیندیشید، و به جای آن در اندیشۀ کسب رضایت دوجانبه و حل مسالمت آمیز مساله باشید.
گام سوم:زمانی را برای گفت و گو با طرف مقابل خود تعیین کنید. این جلسه باید در اسرع وقت و با توافق دو طرف برگزارشود. هرگاه طرف مقابل، آمادگی شرکت در جلسه را نداشت، عصبانی نشوید؛ چون با این رفتار شما ممکن است او احساس کند که مجبور است در مقابل حملۀ شما از خود دفاع کند. اگر طرف مقابل برای تعیین وقت گفت و گو مقاومت کرد، بکوشید او را قانع کنید که این مساله برای شما مهم است.
گام چهارم: مساله را شفاف بیان کنید. نخست سعی کنید که به حقایق وفادار بمانید و سپس فقط یک بار حقایق و احساستان را بیان کنید. از ضمیر "من" برای بیان احساس خشم، صدمه و ناامیدی استفاده کنید و از ضمیر "شما" برای عبارت­هایی مانند: «شما مراعصبانی می­کنید» استفاده نکنید.
گام پنجم: از طرف دعوایتان بخواهید که نظراتش را بگوید. سعی کنید که شنونده خوبی باشید. سخن او را قطع نکنید و صادقانه بکوشید به نگرانی­ها و احساساتش گوش دهید. به نظر می­رسد اگر آن چه شنیده­اید، بازگو کنید تا او بداند که شما موضوع را کاملاً درک کرده­اید، سودمند است. از او بخواهید که به همین طریق با شما رفتارکند.    
گام ششم: سعی کنید که دیدگاه طرف مقابلتان را در نظر بگیرید. بکوشید مساله را از زاویۀ او بنگرید. نگریستن به موضوع از دیدگاه " مخالف" به شما درکی دیگر می­دهد؛ حتی اگر با آن موافق نباشید.
گام هفتم: راه حل­ های تازه و ویژه­ای پیشنهاد کنید و دیگری را هم دعوت کنید تا راه حل­ هایی ارایه دهد.
گام هشتم: دربارۀ مزایا و کاستی­ های هر پیشنهادی گفت و گو کنید.
گام نهم: برای هر گونه آشتی آماده باشید. به هنگام توافق روی هر پیشنهادی برای تغییر، جشن بگیرید .
گام دهم : یک دورۀ آزمایشی برای رفتار جدید معین کنید. در پایان دورۀ آزمایشی، می توانید برای تعدیل یا تداوم آن تغییر بحث کنید. اگر به هیچ راه حلی دست نیافتید، وقت دیگری را برای بحث مجدد، تعیین کنید.
وقتی هیچ راه حلی کارساز نیست
بعضی از اوقات، با وجود تلاش برای مبارزه­ای عادلانه، به نظر می­ رسد که اختلاف یا دعوا برطرف نمی­ شود. وقتی این موضوع رخ می­ دهد، گفت و گو با یک متخصص مجرب می­ تواند به شما کمک کند. درمانگر دوره دیده می­ تواند به شما کمک کند که به طور مؤثری گفت و گو کنید و سرانجام به کمک او راه حلی بیابید.
 
 
حمله به حوزه­ های حساسیت فردی، باعث بدگمانی، خشم و آسیب پذیری می­ شود. از تهمت زدن بپرهیزید؛ چون اتهامات باعث می­ شوند که دیگران از خود دفاع کنند. به جای آن درباره تاثیر رفتار اشخاص روی احساستان صحبت کنید

 

 

پاسخ دهید

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...