با استادان چطور برخورد کنیم؟

با استادان چطور برخورد کنیم؟

 

حدود یک ماه تا زمان اعلام نتایج باقی مانده است.می دانیم که این یک ماه نیز مانند یک ماه قبل که منتظر اعلام رتبه­ ها بودید، برایتان سخت و طاقت فرساست؛ زیرا نمی­ دانید که در چه رشته یا دانشگاهی پذیرفته می­ شوید و آیا در نهایت در رشته محل مورد علاقه­ تان پذیرفته خواهید شد یا خیر.
 
 
بهترین کار این است که در این یک ماه، به جای اظهار نگرانی، خود را برای حضور در دانشگاه به عنوان یک دانشجو آماده کنید. بی شک یک دانشجو، باید با اصول و ضوابط بسیاری آشنا شود که یکی از آنها نحوه برخورد و برقراری ارتباط مؤثر با استادان است؛ ارتباطی که کمکی بزرگ برای دانشجوست؛ زیرا نشان دهنده علاقه مند بودن او به مطالب تحصیلی و انگیزه تحصیلی بالای اوست و باعث می­شود که استاد، نگرش مثبتی نسبت به دانشجو پیدا کند. همچنین به وی کمک می کند تا مطالب علمی و تخصصی را بهتر بیاموزد و از او راهنمایی بگیرد؛ اما این ارتباط پیش شرط هایی دارد تا بتواند مفید باشد و تاثیرات ذکر شده را داشته باشد. در اینجا نکاتی چند را برای برقراری این ارتباط مؤثر ذکر می­ کنیم.
ارتباط استاد و دانشجو ارتباطی موازی نیست
چندی پیش، یکی از دوستان که استاد دانشگاه است، می­ گفت: این روزها دانشجویان  با استادان مثل دوستان خودشان رفتار می­ کنند. انگار استاد، رفیق صمیمی آنهاست و تازه نحوه گفتارشان به گونه ای است که بعضی از دوستان صمیمی با هم این گونه حرف می­ زنند؛ برای مثال، در انتهای پیامکی که می­ فرستند، می­ نویسند: «بوس بوس!» یاوقتی از پله ­های دانشکده بالا می­ آیم، می­ گویند: «پیر شدید استاد، نفس نفس می­ زنید!»
استادی دیگر هم از دانشجویانی می­ گفت که پیامک جوک برایش می­ فرستند و تازه انتظار جواب هم دارند! یا به نشانه صمیمیت به پشت او ضربه می­ زنند و دستشان را دور گردن وی می اندازند!
و بالاخره یکی از استادان گله می­ کرد که دانشجویان، نحوه انتقاد کردن را بلد نیستند، و اگر از نمره­ای که به ورقه­شان داده شده است، ناراضی هستند، بسیار تهاجمی و تند صحبت می­ کنند و لحن سخنشان پرخاش گونه است. گاهی اوقات نیز گویی برای خرید کالا به مغازه­ای مراجعه کرده­ اند؛ چانه می­زنند و خواستار نمره بالاتری هستند.
این همه، بیانگر آن است که برخی از دانشجویان نمی­ دانند که اگرچه ارتباط استاد و دانشجو مهم و سالم است، ولی این ارتباط، یک ارتباط موازی و برابر نیست و نباید همانند همسالان  و دوستان با یک استاد برخورد کرد. در ارتباطات معمول دوستانه، ارتباط هم سطح است؛ یعنی افراد می توانند با یکدیگر براحتی بگو و بخند داشته باشند، سربه سر یکدیگر بگذارند و شوخی کنند؛ اما ارتباط استاد و دانشجو، یک ارتباط رسمی است و اساس این ارتباط، مبتنی بر احترام است. مسلم است که این احترام دوجانبه است؛ یعنی احترام گذاشتن به یکدیگر، هم از سوی استاد هم از سوی دانشجو، ضروری است. این احترام هم در کلمات و هم در نحوه ادای کلمات باید رعایت شود؛ وگرنه به سوءتفاهم و اشکال در برقراری ارتباط منجر می­ شود و کلاس درس و محیط دانشگاه از هر دو سو غیرقابل تحمل خواهدشد؛ بنابراین، هنگام ارتباط با استاد نکات زیر را رعایت فرمایید:
*با استادان خود محترمانه برخورد نمایید و در گفت و گو با آنها  از کلمات عامیانه و مصطلح در بین جمع دوستانتان استفاده نکنید.
*نحوه بیان شما نیز باید نشان دهنده احترام باشد؛ به همین دلیل، مهم است که لحن صحبت شما آرام و متناسب با مطلبی باشد که به کار می برید . اگر بسیار هیجان زده هستید (چه هیجان مثبت و چه منفی) بهتر است که زمان دیگری را برای صحبت انتخاب کنید .
*حالات غیر کلامی در ارتباط بسیار اهمیت دارد: صحبت کردن با دوستان در هنگام تدریس استاد، دیرآمدن به کلاس درس، بی اجازه  از کلاس درس بیرون رفتن، جرّ و بحث کردن، استفاده از تلفن همراه، سر روی میز گذاشتن، انجام فعالیت­های درسی دیگر و ... ممکن است که از نظر شما امری عادی باشد، اما معنی تلویحی آن، احترام نگذاشتن به استاد است.
* نکته آخر اینکه، استادان برای انتقال علم، دانش، مهارت و تخصص به نسل جدید و کمک به آنها در رشد و گسترش علم می­کوشند. دانشجویان نیز برای رشد و پیشرفت در علم، دانش و فن تلاش می­کنند؛ هر چه این ارتباط مبتنی بر احترام متقابل باشد، این دو هدف، بهتر محقق خواهد شد؛ پس در رسیدن به این هدف، ثابت قدم باشید.
 
 
 

صحبت کردن با دوستان در هنگام تدریس استاد، دیرآمدن به کلاس درس، بی اجازه  از کلاس درس بیرون رفتن، جرّ و بحث کردن، استفاده از تلفن همراه، سر را روی میز گذاشتن، انجام فعالیت های درسی دیگر و ... ممکن است که از نظر شما امری عادی باشد، اما معنی تلویحی آن، احترام نگذاشتن به استاد است

منبع : پیک سنجش

 

پاسخ دهید

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...